W 1927 r. utworzono w Katowicach Muzeum Śląskie, którego głównym celem miało być zobrazowanie dorobku kultury duchowej i materialnej regionu śląskiego na tle osiągnięć ogólnopolskich. Posiadało ono zbiory i działy dotyczące przyrody, archeologii, etnografii, pamiątek z okresu powstań śląskich i plebiscytu, sztuki cechowej XIV-XIX w., rzemiosła artystycznego oraz sztuki XIX i XX w. Muzeum zostało otwarte w 1930 r., a w 1936 rozpoczęto budowę nowego gmachu dla ekspozycji powiększających się zbiorów. Ostatnia wojna nie oszczędziła budynku, który został doszczętnie zburzony, zaś nagromadzone w ciągu 2 lat eksponaty uległy rozproszeniu. Po wyzwoleniu Śląska w 1945 r., na zrębie ocalałych i odszukanych zbiorów zorganizowano nowe, wielodziałowe Muzeum Górnośląskie, którego siedzibą tym razem stał się Bytom.

Do dziś zachowany stan wyrobisk zadecydował, aby ten wspaniały pomnik górniczej przeszłości zabezpieczyć i udostępnić społeczeństwu. Stowarzyszenie Miłośników Ziemi Tarnogórskiej zdawało sobie sprawę, iż odbudowa zabytkowej kopalni to praca wymagająca wielu lat. Dlatego też z inicjatywy członków sekcji ochrony zabytków górniczych Stowarzyszenie podjęło starania o udostępnienie podziemi tarnogórskich w mniejszym zakresie, lecz za to w krótszym terminie. Ponieważ stan techniczny sztolni na odcinku położonym w pobliżu wylotu okazał się bardzo dobry, postanowiono zatem najpierw udostępnić fragment sztolni odwadniającej. Szyby wentylacyjne, częściowo uszkodzone odbudowano. Postanowiono je wykorzystać jako wejście do sztolni i wyjście na powierzchnię.

Teatr operowy w Bytomiu stanowi od ponad 60 lat chlubę i dumę śląskiego społeczeństwa. Siedzibą Opery Śląskiej jest niezwykłej urody, zabytkowy, ponad 100-letni gmach teatru miejskiego, zbudowany w latach 1899-1901 według projektu berlińskiego architekta Aleksandra Böhma, w stylu neoklasycystycznym, na 423 miejsca, który od swojej inauguracji tj. 1 października 1901 roku służy sztuce teatralnej. Za datę inaugurującą działalność Opery przyjmuje się 14 czerwca 1945 roku, datę „Halki” - pierwszego przedstawienia operowego w powojennej Polsce.